بهنام ابوالقاسمپور بهخاطر عصبانیت ناشی از شکست مقابل استقلال تهران و اعتراض به داوری عذرخواهی کرد. این خبر نشان میدهد بازیکن اسبق سایپا و پرسپولیس برخلاف بسیاری از مدیران ورزش ما (که عذرخواهی را بلد نیستند، آن را زشت میدانند و از آن فرار میکنند)، شجاعت عذرخواهی را دارد و میداند عذرخواهی هیچ مدیری را کوچک و خوار نمیکند. برخی مدیران ورزش ما و بهخصوص فوتبال، برای اشتباهاتی به مراتب بزرگتر و ویرانگرتر عذرخواهی نکردهاند و با اعتماد به نفس ناشی از غرور با رسانهها و مردم موجه میشوند.
گرچه ادبیات او در اولین اظهارنظر، پسندیده نبود؛ اما ابوالقاسمپور در سریعترین زمان ممکن عذرخواهی کرد چون میداند هر چه زمان بگذرد، عذرخواهی سختتر میشود. او از جنس فوتبال است و میداند عناصر داخل دایره فوتبال چگونه باید با خانواده خود در این دایره مواجه شوند.
او گفت، تعبیر صحبتهایش به زنستیزی درست نیست و حتماً با بانوان داور فوتبال ایران صحبت خواهد کرد تا کدورتی باقی نماند و این هم بهدلیل شناخت او نسبت به جامعه فوتبال است.
اما مهمترین بخش حرفهای مدیرعامل استقلال خوزستان، دستهای بسته او برای مقابله نابرابر در لیگ برتر است. او گفت تمام بودجه تیمش 151میلیارد تومان (عدد قرارداد یک بازیکن در تیمهای پولدار) است.
ابوالقاسمپور با بازیکنان 400میلیونی و باشگاه 151میلیاردی، بهمصاف تیمهایی میرود که 4هزار میلیارد تومان و بیشتر از آن هزینه کردهاند. او برای بهدست آوردن همین پول اندک هم کاملاً در مضیقه است. در فوتبالی که برخی مدیران بهراحتی چکهای 500میلیاردی میکشند، چرا باید بازیکن اسبق تیم ملی به این شکل در منگنه باشد تا بیپولی در یک باشگاه خوزستانی با انبوهی از استعدادهای ناب، او را به بنبست مطلق و شاید درهای خروج بکشاند؟ از میان بنگاههای بزرگ اقتصادی که فراوان هم هستند، یکی نمیتواند به داد این تیم خوب، بازیکنان مستعد، مربی جسور و مدیر تنها ماندهاش برسد؟
سفری مگ/
